2

...peşinden gitmek aklıma gelmedi. aklıma gelse de peşinden gitmezdim zaten. bu bir mucizeydi ve öncelikle bunu hazmetmeliydim. nasıl olsa 2-3 sene boyunca devamlı aynı binada karşılaşacağız.

dediğim gibi daha önce de defalarca bunun hayalini kurmuştum ama bu sefer farklıydı. her ne kadar insanların arasına karışmamak kendi tercihim de olsa yalnızlık çekiyordum ve bu kez çok içten bir biçimde dilemiştim onun da burda olmasını. demek ki bir şeyi gerçekten istersen olur sözü boşuna değilmiş !!

sigaramı yaktım, derse girmekten vazgeçtim. okuldan çıktım ve arkadaşlarımla buluştum. kağıt oynadık. o gün hayatımda hiç olmadığım kadar pozitif olduğumdan bahsetmeye gereği duymuyorum. onlara bu konudan hiç bahsetmedim. evde yalnız kalacağım zamana saklıyordum bunu. derin derin düşünecektim. şu anda ihtiyacım olan şey arkadaşlarımla kağıt oynamak ve eğlenmek.

1

okulun 2.haftası..

okula 3 yada 4. gelişimdi. bir anda herkesle samimi olmak istemiyordum. ilk başta herkesi dışardan gözlemek daha sonra aralarına karışmak istiyordum. o yüzden fazla kimseyle tanışmamıştım daha. 3-5 kişiyle merhaba merhabam vardı, daha fazlası değil.

dersin başlamasına yarım saat daha vardı. ben de kampüsün girişindeki banklardan birine oturdum ve şimdi kapı açılsa ve içeri o girse diye hayal kurmaya ve etrafı kesmeye başladım. daha önce de defalarca yapmıştım bunu farklı farklı ortamlarda. nereye gitsem o karşıma çıksın istiyordum.

derken kapı açıldı ve o içeri girdi !! hızlı adımlarla önümden geçti, beni ve beş karış açılmış ağzımı görmeden. hem de bizim fakülte binasına girdi !!

ve başladık...